Aangifte bij de politie
Aangifte doen van seksueel misbruik bij de politie
Als slachtoffer van een seksueel geweld kun je aangifte doen bij de politie. In feite betekent het doen van aangifte dat je vraagt om vervolging van de dader(s). Het kan zijn dat je nog niet weet of dat je twijfelt of je aangifte wilt doen. In dat geval kan het goed zijn eerst met een iemand te bespreken wat je overkomen is en of je aangifte wilt doen. Dat kan een vriend of vriendin zijn, maar bijvoorbeeld ook een vertrouwenspersoon, een huisarts, iemand van bureau Slachtofferhulp. Je kunt ook de politie om advies vragen. De politie zal meestal adviseren om aangifte te doen, want zonder aangifte kan de politie geen onderzoek doen.
Bij alle adviezen is maar 1 ding echt belangrijk, namelijk dat jezelf achter je beslissing staat.
Aangifte doen
Als je de politie om advies wilt vragen of als je besluit je om aangifte te doen dan kan je daarvoor terecht op een politiebureau in de regio waar jij woont. Je kunt van te voren bellen voor een afspraak. Bij de balie hoef je nog niet uitgebreid te vertellen wat er gebeurd is. Je kunt vragen naar een zedenrechercheur. die zonodig specialisten van de Jeugd en Zedenzaken inschakelt. Bij de politie zijn speciaal opgeleide mensen (zedenrechercheurs) die alle vormen van seksueel misbruik behandelen. Er zijn zowel mannen als vrouwen. Je mag zelf aangeven of je met een man of vrouw wilt praten of bij wie je de aangifte wilt doen. Het is ook mogelijk dat je iemand meeneemt in wie je veel vertrouwen hebt wanneer je naar de politie gaat.
Als slachtoffer van seksueel geweld kun je verschillende vragen met de politie bespreken hebben zoals:
- Moet ik wel aangifte doen?
- Wat gebeurt er met de verdachte?
- Hoe lang wordt hij vastgehouden?
- Kan ik schadevergoeding krijgen?
Aangifte doen maakt je psychisch vaak sterker. Maar je moet je wel van tevoren realiseren dat het een lange weg is met een onzekere uitkomst. Voor het wel of niet doen van aangifte kun je verschillende argumenten hebben.
Enkele zijn:
|
Waarom wel aangifte |
Waarom geen aangifte |
|
Je vindt dat de verdachte gestraft moet worden. |
Je kunt het niet opbrengen aangifte te doen. |
|
Je accepteert niet wat je is overkomen. |
Je wilt alles zo snel mogelijk vergeten. |
|
Je wilt voorkomen dat een ander hetzelfde overkomt. |
Je bent bang voor nadelige gevolgen of voor wraak. |
|
Je wilt bescherming. |
Je bent bang niet serieus genomen te worden. |
|
Je wilt schadevergoeding. |
Je maakt je zorgen over de gevolgen voor de verdachte. |
Welke argumenten voor jou het zwaarst wegen, bepaal jezelf.
Melding in plaats van aangifte
In plaats van een officiële aangifte kun je wat er gebeurd is ook alleen melden bij de politie. Je vertelt dan wat er gebeurt is, maar er wordt geen aangifte opgenomen en dus ook geen onderzoek ingesteld. Een melding kun je bijvoorbeeld doen als je er geen rechtszaak van wilt maken, maar toch bekend wilt maken wat je is overkomen. Een melding is altijd van belang, zeker wanneer andere aangiften of meldingen over dezelfde verdachte bij de politie binnenkomen. Ook bij een melding is het vaak mogelijk dat de politie, alleen als jij dat wilt, de verdachte (wanneer jij weet wie dat is) aanspreekt op zijn of haar gedrag.
Hoe lang kun je nog aangifte doen?
Van seksueel misbruik kun je na jaren nog aangifte doen. Voor de meeste vormen van seksueel misbruik bedraagt de verjaringstermijn 12 jaar. Soms kan een andere (kortere) termijn van toepassing zijn, bijvoorbeeld omdat de verdachte zelf nog minderjarig was toen hij het feit pleegde. Als je wilt weten of je in jouw geval nog aangifte kunt doen, dan kun je dit navragen bij de politie.
Voor het politieonderzoek is een snelle aangifte van groot belang. Zeker wanneer het feit nog maar kort geleden gebeurd is. Eventuele sporen zijn dan nog aanwezig.
Als je aangifte doet vertel je de politie datgene wat jou is overkomen. Deze verklaring wordt de aangifte genoemd. De aangifte wordt vastgelegd in een "proces-verbaal". Het opnemen van de aangifte vindt meestal plaats in het politiebureau. Tijdens dit gesprek moet je zo nauwkeurig mogelijk vertellen wat er is gebeurd. Terwijl je het verhaal vertelt, zet de politie alles in de computer. Het is mogelijk dat je het verhaal een paar keer moet vertellen om te kijken of je niets vergeten bent. Ook kan het zijn, dat de rechercheur naar aanleiding van jouw verhaal nog vragen heeft.
Het opnemen van de aangifte kan wel een paar uur duren. In uitzonderingsgevallen kunnen zelfs meerdere gesprekken nodig zijn voordat de aangifte helemaal klaar is. Alles gebeurt in overleg. In de aangifte zal ook vermeld worden hoe het op dit moment met je gaat en hoe jij denkt over de eventuele vervolging van de verdachte. Ook kun je de geleden schade opgeven en verzoeken dat de dader deze vergoedt. Als je rekeningen hebt, bijvoorbeeld van kappotte kleding of een kappotte fiets dan kan die geven (zelf een kopietje bewaren).
Na afloop van de aangifte wordt je gevraagd om de aangifte te ondertekenen. Lees deze eerst goed door om te controleren of je verhaal goed is opgeschreven. Let er bijvoorbeeld op, dat de politie in de aangifte de eventuele blauwe plekken, andere verwondingen of gescheurde kleding heeft vermeld. Als het nodig is maakt de politie foto's van de opgelopen verwondingen. Ook kan de politie de huisarts raadplegen als je daar geweest bent voor je verwondingen.
Vraag naar de naam van de rechercheur die de aangifte heeft opgenomen en van diegene die de zaak verder onderzoekt. Elke aangifte krijgt een nummer, vraag er naar. Dit nummer heb je nodig om snel contact te kunnen krijgen met politie of justitie. Tijdens de aangifte zal de rechercheur je vragen of je op de hoogte wilt worden gehouden van het resultaat van het onderzoek. Hij/zij zal je ook de verdere gang van zaken uitleggen.
Na de aangifte start de politie een onderzoek. Hierbij zullen zoveel mogelijk rekening houden met de anonimiteit van de dader en slachtoffer. Normaal gesproken zal de politie je op de hoogte houden van het onderzoek, maar het kan voorkomen dat slachtoffers na aangifte niets meer horen. Dit betekent meestal niet dat er niets met je aangifte gebeurd is. Als je meer wilt weten over het verloop van het onderzoek kun je informeren bij de behandelend rechercheur
Bewijsmateriaal
Na de aangifte begint het politieonderzoek. Voor het krijgen van bewijsmateriaal wordt gevraagd om jou medewerking. Als je bepaalde onderzoeken te belastend vindt, geef dit dan aan.
Verzamel bewijsmateriaal. Voor het bewijs kunnen allerlei bijzonderheden van belang zijn, zoals verwondingen, scheuren in je kleding (maak foto’s), spermavlekken of. Ook kunnen andere sporen van de dader of van de door hem/haar gedragen kleding op je lichaam of op je eigen kleding worden aangetroffen. Als je kleding voor het bewijs wilt bewaren is het beter die niet in een afgesloten plastic zak te stoppen. Bloed— en spermavlekken kunnen, als er geen lucht bij komt, namelijk onbruikbaar worden voor het onderzoek.
Neem contact op met mogelijke getuigen of iemand die je vlak daarna hebt gesproken, verklaringen van mensen die iets gezien of gehoord hebben kunnen van belang zijn. Meestal zijn er op het moment zelf geen getuigen aanwezig. Verklaringen van getuigen die jou kort voor of na het gebeurde hebben gezien kunnen daarom erg belangrijk zijn.
Medisch onderzoek
Gegevens verkregen uit medisch onderzoek kunnen ook van zeer groot belang zijn. Om zoveel mogelijk gegevens uit het medisch onderzoek te krijgen, is het verstandig dat zo snel mogelijk na het gebeurde een arts wordt ingeschakeld. De politie kan in overleg met jou een arts waarschuwen.
Bij het onderzoek kan de arts gebruik maken van een zogenaamde zedenkit. Deze zedenkit wordt door de politie ter beschikking gesteld van de arts en is bedoeld om sporen van de dader zoals sperma, bloed, haren en kledingvezels af te nemen en veilig te stellen.
Gegevens uit medisch onderzoek mogen alleen voor het politieonderzoek worden gebruikt als jij hiervoor schriftelijk toestemming hebt gegeven. Of je nu wel of geen aangifte doet, een medisch onderzoek is voor jezelf erg belangrijk in verband met mogelijk lichamelijke gevolgen van het seksueel misbruik zoals bijvoorbeeld verwondingen, geslachtsziekte of zwangerschap.
.
Hulpverlening
Bij een aangifte of melding zal de politie je vragen of het goed is dat Bureau Slachtofferhulp contact met je opneemt om te horen hoe het met je is en of je hulp wilt. Ook zal de politie in de regel vragen of je contact hebt met een andere hulpverleningsinstantie, zoals Riagg of Maatschappelijke dienst. Indien je hulp wilt, kan de politie bemiddelen bij een verwijzing.
Naast het helpen met de emotionele kant, kunnen de mensen van Bureau Slachtofferhulp ook informatie geven over b.v. de rechtsgang en de schadevergoedingsmogelijkheden. Ook bieden ze je praktische hulp zoals het schrijven van een brief, het meegaan naar de politie, de rechter-commissaris, een advocaat, de rechtbank.
Bureau Slachtofferhulp is gratis en werkt nauw samen met andere instanties, waaronder het Bureau voor Rechtshulp.
En Verder
Op de site van de politie, www.infopolitie.nl, Crminaliteit > Seksueel Misbruik, staat nog veel meer informatie over aangifte doen, het politieonderzoek, het oppakken van de verdachte, het gerechtelijk onderzoek, maar ook de kosten en hoe het in de rechtbank er aan toe gaat.
Enige links:
- www.seksueelmisdrijf.nl
- www.huiselijkgeweld.nl

